Belang van vrije stroming voor de vitaliteit van water
De zoektocht naar het watergeheim begint in de bergen, waar water zijn reis begint langs bergkammen en landtongen. Onderweg neemt het allerlei stoffen op en lost deze op. Wat ooit een woeste bergbeek was, transformeert tot een rivier waaruit wij drinken – zij het niet rechtstreeks. We slaan het op in bassins, behandelen het met chemicaliën en persen het door leidingen. Het eens vrij stromende water komt nu ‘hygiënisch’, maar gevangen, in ons systeem terecht.
Waterdeskundigen waarschuwen al eeuwenlang dat we onszelf beschadigen door water zijn vrije stroming te ontnemen. Wanneer water niet vrij kan stromen, verliest het zijn vitaliteit. De briljante Oostenrijkse uitvinder Viktor Schauberger was een van de eersten die het belang van vrijstromend water erkende. Hij bestudeerde de bewegingen van water en begreep bijvoorbeeld hoe forellen tegen watervallen opzwemmen. Schauberger zag dat water altijd in wervelingen en spiralen beweegt, waarbij het de weg van de minste weerstand kiest. Hij zag vissen sterven in water dat achter dammen werd vastgehouden.
Schauberger’s tijdgenoot, professor Felix Ehrenhaft, berekende dat de kracht van implosie 127 keer sterker is dan die van explosie – een kracht die voelbaar is wanneer we onze hand leggen op de afvoer van een leeglopend bad. De natuur volgt de duurzame weg van implosie in plaats van de verspillende weg van explosie en verbranding, zoals bij moderne motoren. Bij zijn overlijden in 1958 liet Schauberger een schat aan ideeën en uitvindingen na.
Granders wonderwater
In 1982 vond Grander een bijzondere motor uit, bestaande uit magneten die elkaar continu activeerden. Deze baanbrekende techniek creëerde een natuurlijk magnetisme waardoor energie uit het apparaat stroomde. Om deze energie ook op te vangen, creëerde hij uit water een batterij.
Tijdens tests met deze batterij ontdekte hij dat de hoge frequenties van circa 100.000 Hz konden worden overgedragen op water. We weten nu dat energie in water wordt opgeslagen in clusters; groepen watermoleculen die samenklitten in kristalachtige structuren.
Deze structuren veranderen afhankelijk van het soort energie dat het water absorbeert. Granders opgeladen water bleek niet alleen energierijk, maar ook heilzaam, bacteriedodend en zacht van smaak.
Ontdekkingen over de energetische kracht van water
De Engelse professor David Schweitzer heeft baanbrekend werk verricht door de verschillende energetische vormen van water vast te leggen op fotografische platen. Johann Grander had destijds nog niet de technologische middelen om dit te doen, maar kon de kracht van zijn opgeladen water voelen.
Grander was echter niet de eerste die ontdekte dat water met een hoge frequentie heilzame eigenschappen bezit. Een Italiaans onderzoek toonde aan dat water uit zogenaamde ‘magische’ plaatsen zoals Lourdes, Fatima en Medjugorje hoge elektromagnetische frequenties bevat. Konden de wonderen die daar plaatsvonden deels worden toegeschreven aan dit ‘wonderwater’?
De Italiaanse onderzoekers deden nog een opmerkelijke ontdekking: de hoge frequenties van het water uit Medjugorje bleken spontaan over te springen op gewoon kraanwater uit Milaan (precies dit mechanisme gebruiken wij in onze producten). Dit gebeurde niet alleen wanneer de watermonsters werden gemengd, maar ook wanneer ze dicht bij elkaar werden geplaatst. Water bleek dus in staat om frequenties uit te zenden en op te vangen.
Waterstaaf in RVS houder
Geeft je drinkwater een vloeibare, kristallijne structuur en zorgt voor evenwicht en vitaliteit.
Uitvoering in roestvrij staal.
Watergeheimen onthuld: Hoe ‘levend’ water ‘dood’ water revitaliseert zonder energieverlies
Grander zag ook dat zijn ‘verlevendigde’ water de eigenschap had om ‘dood’ water weer van nieuwe energie te voorzien. Interessant was dat dit niet ten koste ging van de vitaliteit van het levende water zelf. Granders conclusie was dan ook dat er geen energie, maar informatie werd overgedragen. Wanneer het dode water in contact kwam met het hoogfrequente water, ‘herinnerde’ het zich als het ware zijn eigen hoogfrequente toestand en begon opnieuw op dat niveau te trillen, waardoor het water zichzelf reorganiseerde.
Water als informatiedrager: de wetenschap achter een eeuwenoud mysterie
Al meer dan twee eeuwen intrigeert het concept van water als informatiedrager wetenschappers en alternatieve genezers. Deze controversiële theorie vormt de basis van homeopathische behandelingen, waarbij substanties zodanig worden verdund dat ze moleculair ondetecteerbaar zijn. Toch lijkt de essentie van de oorspronkelijke stof behouden te blijven in de vorm van energetische trillingen.
Doorbraak van Benvenistes werk
De omslag in het denken over het vermogen van water om informatie op te slaan, is voor een groot deel te danken aan de Franse professor Jacques Benveniste. Eind jaren tachtig toonde hij aan dat water zich gedraagt als een soort vloeibare bandrecorder. Onder zeer strenge wetenschappelijke condities bewees hij dat water in staat is om elektromagnetische vibraties op te slaan en uit te zenden. Benveniste demonstreerde dat water het “geheugen” heeft van moleculen die er volledig uitgefilterd zijn en dus niet meer meetbaar zijn. Dit betekent dat water een soort afdruk of stempel van het molecuul waarmee het in aanraking komt, vasthoudt. Zelfs als het oorspronkelijke molecuul volledig uit het water verdwenen is, blijft de afdruk – en dus de trilling – aanwezig.
De implicaties van zijn resultaten zijn verstrekkend. De moderne systemen van waterzuivering blijken ontoereikend; hoewel grove verontreinigingen uit het water worden gefilterd, blijven de trillingen van de stoffen die ooit in het water aanwezig waren, bestaan. Onderzoekers zoals natuurkundige Wolfgang Ludwig hebben aangetoond dat deze elektromagnetische frequenties nog steeds invloed hebben op ons lichaam, zelfs wanneer de schadelijke stoffen niet meer fysiek aanwezig zijn. Dit roept vragen op over de kwaliteit van ons drinkwater en de mogelijke gezondheidsrisico’s die voortkomen uit de informatie die in ons water blijft hangen.
Luc Montagnier: water maakt DNA teleportatie mogelijk?
Luc Montagnier, een Franse viroloog en Nobelprijswinnaar, heeft ook bijgedragen aan het onderzoek naar de eigenschappen van water. Zijn experimenten richten zich op de mogelijkheid dat water niet alleen informatie opslaat, maar deze ook kan overdragen. Montagnier ontdekte dat wanneer DNA in water werd verdund tot het punt waar er geen enkele molecule meer meetbaar was, het water nog steeds in staat was om een signaal uit te zenden dat overeenkwam met de frequentie van het oorspronkelijke DNA. Zo ver zelfs, dat wanneer de elektromagnetische informatie uit dat water werd doorgestuurd naar een ander laboratorium, dit laboratorium in staat was dezelfde DNA-codering met een nauwkeurigheid van 98% te reproduceren.
Montagniers bevindingen suggereren dat water een vorm van geheugen heeft die verder reikt dan wat we traditioneel begrijpen. Hij gebruikte geavanceerde technieken zoals elektroforese om deze signalen te detecteren en stelde voor dat dit mechanisme mogelijk een rol kan spelen in biologische processen zoals genezing en communicatie tussen cellen. Zijn werk heeft geleid tot veel discussie binnen de wetenschappelijke gemeenschap, vooral over de implicaties voor ons begrip van biologie en gezondheid.
Hans Kronberger: voorvechter van waterkwaliteit
Hans Kronberger, een Oostenrijkse Europarlementariër en journalist, heeft zich jarenlang ingezet voor de bewustwording rondom de kwaliteit van ons drinkwater. Aanvankelijk sceptisch over claims rondom “levend” of “verlevendigd” water, besloot Kronberger om zelf onderzoek te doen naar de effecten ervan. Wat begon als nieuwsgierigheid leidde tot diepgaand onderzoek naar verschillende methoden van waterbehandeling.
Kronberger verzamelde gegevens en sprak met talloze wetenschappers voordat hij zijn bevindingen publiceerde in zijn boek Auf der Spur des Wasserratsels. Zijn ervaringen tonen aan hoe belangrijk het is om open te staan voor nieuwe ideeën over water en gezondheid. Hij pleit voor een breder begrip van water in onze samenleving en benadrukt dat wetenschappelijk bewijs niet altijd allesomvattend is.
Kronberger wijst erop dat veel wetenschappers vasthouden aan traditionele denkpatronen die innovatie belemmeren. Hij gelooft sterk dat er meer onderzoek nodig is naar alternatieve methoden voor waterbehandeling die ons helpen bij het verbeteren van onze gezondheid en welzijn.
Vernieuwing door Analemma Water
Analemma Water biedt een unieke benadering die verder gaat dan traditionele methoden voor waterbehandeling. Het is de enige methode die zorgt dat water na behandeling gestructureerd blijft, zelfs bij blootstelling aan elektromagnetische straling. Dit resulteert in coherent (en stabiel gestructureerd) water, wat betekent dat het zijn unieke eigenschappen behoudt onder verschillende omstandigheden. Dit in tegenstelling tot andere methoden, waarbij het water binnen een tijdsbestek van 30 minuten tot 3 dagen terugvalt naar de chaotische staat.
Bovendien biedt Analemma Water de enige behandelingsmethode die daadwerkelijk is bewezen in onafhankelijk dubbelblind placebo-gecontroleerd klinisch onderzoek. Deze studies hebben talrijke gezondheidsvoordelen aangetoond bij mensen, planten en bodem. De resultaten wijzen op verbeterde hydratatie, verhoogde voedingsopname door planten en een algehele verbetering van de gezondheid bij gebruikers. Dit maakt Analemma Water niet alleen innovatief, maar ook essentieel voor een gezonde levensstijl.
